Η Αριάν Λαμπέντ σε σκηνή από τις «Αλπεις» του Γιώργου Λάνθιμου.
Η βραβευμένη στη Βενετία ταινία κόστισε ελάχιστα στο ελληνικό Δημόσιο
Του Δημήτρη Δανίκα
Ο ελληνικός κινηματογράφος εξακολουθεί να διακρίνεται στο εξωτερικό, την ίδια στιγμή που το κράτος αδυνατεί να τον στηρίξει .
Πόσα δώσατε στον ....
Γιώργο Λάνθιμο; ρωτούσα την Κυριακή το μεσημέρι τον πρόεδρο του Κέντρου Κινηματογράφου, Γιώργο Παπαλιό. Η απάντηση μ' άφησε με το στόμα ανοιχτό: «Κάτι περισσότερο από εβδομήντα χιλιάρικα»! Κάτι λιγότερο απ' όσο κοστίζουν τα πούρα του Μελ Γκίμπσον ή κάτι περισσότερο απ' όσο στοιχίζει η παραγωγή μιας διαφημιστικής ταινιούλας για μπίρες ή προφυλακτικά. «Στην αρχή, δηλαδή το 2010, εγκρίναμε για τις "Άλπεις" ενίσχυση 300.000 ευρώ. Όμως αυτά δεν εκταμιεύτηκαν και ο Λάνθιμος προχώρησε μόνος του στα γυρίσματα της ταινίας του. Όταν η Αθηνά Ραχήλ Τσαγκάρη, που είχε αναλάβει την παραγωγή, μ' επισκέφτηκε στο γραφείο και τη ρώτησα γιατί δεν εισπράττει τα χρήματα, μου απάντησε ότι δεν έχει αποδείξεις». Πράγμα που σημαίνει ότι η ταινία που απέσπασε το βραβείο σεναρίου - διά χειρός Ντάρεν Αρονόφσκι, προέδρου της κριτικής επιτροπής του Φεστιβάλ Βενετίας - έγινε εντελώς «φιλικά». Δηλαδή ίσως να μην έχει πληρωθεί ουδείς από τους ηθοποιούς και τους βασικούς συντελεστές. Ταινία της παρέας. Έτσι ακριβώς.
Και τώρα; Τα ταμεία του Κέντρου είναι άδεια; «Όχι ακριβώς», λέει ο Γ. Παπαλιός. «Στις 10 Αυγούστου - αν θυμάμαι καλά - όταν έγινε η πρώτη πανηγυρική συνεδρίαση του νέου ΔΣ του Κέντρου Κινηματογράφου, το υπουργείο Πολιτισμού μας έδωσε ένα εκατομμύριο. Απ' αυτά προέκυψαν τα εβδομήντα για τις "Άλπεις" καθώς και ένα 20%
απ' όσα χρωστάμε σε ταινίες που τα σενάριά τους είχαν εγκριθεί από προηγούμενες χρονιές. Οι ταινίες, για εμάς, του Λάνθιμου και του Τσίτου είναι ό,τι καλύτερο διαθέτει αυτήν τη στιγμή το ελληνικό σινεμά. Και οι δύο είναι περιπτώσεις αναγνωρισμένες διεθνώς».
Με απλά λόγια αν το Κέντρο έχει εγκρίνει εκατό χιλιάδες για τη Χ ταινία, τότε γι' αυτήν έχει καταβάλει το... υπέρογκο ποσό των 20.000 euros. Αν έχει εγκρίνει 400.000 τότε θα καταβάλει 80.000. Δηλαδή φραγκοδίφραγκα.
Το συμπέρασμα μοιάζει με μικρογραφία της οικονομικής μας τραγωδίας. Δηλαδή (όπως λέει ο πρόεδρος του Κέντρου Κινηματογράφου): «Το κράτος χρωστάει στο Κέντρο από τη μη επιστροφή του Φόρου Δημοσίων Θεαμάτων, περίπου 5,5 εκατομμύρια. Μετά το ένα που μας έδωσε χρωστάει 4,5. Ταυτόχρονα, εμείς ως Κέντρο χρωστάμε προς τους παραγωγούς 3,5 εκατ.».
Με τούτα και με τα άλλα, τα ταμεία του Κέντρου είναι εντελώς άδεια. Κι όμως μ' αυτά τα φραγκοδίφραγκα ο Λάνθιμος αποσπά βραβείο σεναρίου και κατατροπώνει στον διεθνή στίβο ταινίες σκηνοθετών όπως του Ρομάν Πολάνσκι και του Σουηδού Τόμας Αλφρεντσον.
«Κι όμως», διαπιστώνει μελαγχολικά ο Γ. Παπαλιός, «είμαι βέβαιος ότι το 90% του ελληνικού λαού είναι εναντίον του Λάνθιμου. Επειδή δεν άρεσε ή δεν κατάλαβαν τον "Κυνόδοντα" είναι αφοριστικοί. Δηλαδή την υποκειμενική τους άποψη την εκλαμβάνουν ως αντικειμενική πραγματικότητα. Παράδειγμα; Το σχόλιο του Θ. Αγγελόπουλου σε γαλλικό περιοδικό που είπε ότι υπάρχει μεγάλη διαμάχη στην Ελλάδα με τον Λάνθιμο επειδή αντέγραψε την ταινία του μεξικανού σκηνοθέτη Αρτούρο Ριπστάιν "Ο πύργος της αγνότητας" (1973). Προσθέτοντας ότι η ταινία του μεξικανού είναι καλύτερη απ' αυτήν του Λάνθιμου, Τόση η αγάπη του και η φροντίδα του για τους νέους σκηνοθέτες».
πηγή tanea.gr
