Γιατί η βουβή υπομονή κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ενοχική σιωπή….

Η Ειρήνη Γρυπάρη συντονίζει την κατάσβεση φωτιάς στον Βόθωνα

της Άννας Γρυπάρη
Τώρα που πέρασε η αναμέτρηση των συμβούλων και δεν κινδυνεύω να χαρακτηριστώ για ψηφοθηρία, άλλωστε όσοι βρίσκονται γύρω μου ξέρουν πολύ καλά την αντίθεση μου με την πολιτική ενασχόληση και αυτό όχι από αδράνεια και αδιαφορία αλλά επειδή απλά «μπούχτισα» και θα σας το διευκρινίσω παρακάτω!.........

Ως κόρη λοιπόν ανθρώπων που ασχολούνται με τα κοινά κατά συνείδηση και με απόλυτη προσήλωση σ αυτά έχω δει πως τελικά το ψυχολογικό και όχι μόνο κόστος είναι δυσβάστακτο και ως εκ τούτο απεχθές για μένα.

Έχοντας όμως προσπαθήσει κάποιοι να μειώσουν αυτήν την προσπάθεια που καλώς ή κακώς καταβάλουν οι γονείς μου όλα αυτά τα χρόνια νομίζω ότι οφείλω να δημοσιοποιήσω τις σκέψεις μου και κάπως να αποκαταστήσω τα κακώς κείμενα όχι φυσικά ως πολιτικό μανιφέστο απλά με μια ανθρώπινη καθαρά προσωπική ματιά και να σταματήσει πια να με πνίγει το άδικο που νιώθω.

Η Γρυπάρη λοιπόν μέχρι πρότινος αποτελούσε το «μήλο της έριδος» και μάλλον όχι τυχαία. Πιθανολογώ ότι οφείλεται στην εμπιστοσύνη και την αγάπη που δείχνει όλα αυτά τα χρόνια ο κόσμος στο πρόσωπο της που εκ των πραγμάτων της δίνει τεράστια δύναμη. 

Άλλωστε τώρα εκλέχτηκε στις πρώτες θέσεις με σχεδόν μηδενικό προεκλογικό αγώνα ως είθισται. Οι λόγοι πολλοί, σχεδόν αμέτρητοι θα παραθέσω μερικούς από την δική μου οπτική γωνία μετά από 12 χρόνια στο παρασκήνιο των δημοτικών πραγμάτων του τόπου: 

Είναι λοιπόν αυτή που με το χρυσό της άρμα, όπως αρέσκονται κάποιοι να το αποκαλούν (μοντέλο του ’99) οργώνει τους δρόμους της Μυκόνου ακούγοντας και προσπαθώντας να δώσει λύσεις στα μικρά ή μεγάλα προβλήματα των συμπολιτών της, 

αυτή που με περιποιημένη εμφάνιση και τακούνια ξεβουλώνει φρεάτια εν μέσω καταιγίδας, εκείνη που φλέρταρε με το εγκεφαλικό όταν ανέλαβε το Δήμο και αντίκρισε το χάος που υπήρχε αντιλαμβανόμενη την ευθύνη της, 

αυτή που δεν είχε καμία σχέση με διοικητικές θέσεις αλλά με φιλότιμο και απεριόριστη προσπάθεια κατάφερε να βγάλει την σεζόν αξιοπρεπέστατα, αυτή που όχι μόνο δεν την βοήθησαν την ώρα που το καράβι έπρεπε να προχωρήσει για να μη βουλιάξει αλλά της έβαζαν και τρικλοποδιές, είναι 

εκείνη που ξημεροβραδιάζεται μέσα στη Δημαρχεία για να υπηρετήσει όσο πιο σωστά γίνεται τη θέση της, που πιάνει να λύσει καφτές πατάτες χρόνων, που με το όχι και τόσο εύηχο καταλλα παρατσούκλι μπορεί ευκολότερα να γίνει αναγνωρίσιμη με το απλό «ο Δαμιανός και η Ειρήνη», 

εκείνη που με τον άντρα της σβήνουν φωτιές μέσα στα σκουπίδια μέχρι τα ξημερώματα γυρνώντας κατάκοποι και μέσα στα μικρόβια, αυτή που αναγορεύτηκε από τις μεγαλύτερες πανελλαδικές εφημερίδες ως μια από τους τέσσερις πιο επιτυχημένους δημάρχους της Ελλάδος και δεν το δημοσίευσε ποτέ, 

που κάνει όλα όσα έκαναν ένας δήμαρχος, δύο αντιδήμαρχοι και κάμποσοι σύμβουλοι, που δεν έχει πληρώσει ποτέ εφημερίδα για να διαφημίσει το έργο της ή να την ακολουθούν κατά πόδας όπου πάει, δεν μιλάει συχνά δημόσια για το έργο της, αντίθετα άλλοι προσπαθούν αγόγγυστα να καπηλευτούν τους κόπους της, αποφεύγει συνεντεύξεις προβολής του προσώπου της αλλά κοιτάζει να προσηλωθεί στο έργο της, 

αυτή που πληρώνει από την τσέπη της υπαλλήλους για να ανταπεξέλθει αξιοπρεπώς στο έργο της διοίκησης, ακόμη κ το νερό που πίνει μέσα στη Δημαρχεία είναι πληρωμένο από εκείνη, αυτή που μέσα στο λιοπύρι στρώνει άσφαλτο και γεμίζει λακκούβες,

εκείνη που ο,τι της παραχωρούσαν αυτό αξιοποιούσε στο μέγιστο, είναι αυτή που μιλάει με 3-4 ταυτόχρονα και ξέρει ακριβώς τι θέλει ο καθένας, που αποδείχτηκε πιο άντρας από κάποιους άλλους και πιο άξια από άλλους μορφωμένους,

που κλείνει στα μούτρα τα τηλέφωνα από κάτι πολιτικά γραφεία της Αθήνας που ζητούν ρουσφέτια, 

που πάει κόντρα στους μεγαλοκαρχαρίες, 

που δεν έγλειψε για να ανέβει μόνο δούλεψε, 

εκείνη που επιστρατεύει τον πατέρα μου, εργάτες και τα εργαλεία του και διορθώνει ότι χρειάζεται χωρίς αμοιβή

που ταξιδεύει πάντα με δικά της έξοδα για να κάνει συναντήσεις με τους κυβερνώντες ώστε να παίρνει τις ευνοϊκότερες αποφάσεις για την Μύκονο, που πληρώνει τους δημοτικούς υπαλλήλους μέχρι να βγει η προκήρυξη και προσληφθούν, 

που ο κόσμος την αγαπάει και έχει καταφέρει πράγματα μαζί τους που δεν θα γινόντουσαν για χρόνια μόνο και μόνο επειδή την εκτιμούν (π.χ. διανοίξεις δρόμων κτλ), 

που έφερε την πυροσβεστική στη Μύκονο και φιλοξενούσε 3 μήνες τους πυροσβέστες σε ένα διαμέρισμα που κανονικά θα νοίκιαζε αλλά όχι πρέπει να βοηθήσουμε τον Δήμο! 

που μείωσε πρόσφατα κατά 15% τα δημοτικά τέλη αλλά δεν το διαφήμισε, που δεν χαϊδεύει τα αυτιά κανενός αλλά προσπαθεί να παίρνει την πιο δίκαιη και σωστή απόφαση χάνοντας τον ύπνο της αλλά και πιθανούς ψηφοφόρους μόνο και μόνο για να έχει ήσυχη τη συνείδηση της, 

που έχει πάντα το νου της να σταματήσει να μαζέψει, να ασπρίσει, να ποτίσει, να σουλουπώσει ότι υποπέσει στην αντίληψη της, που αφιέρωσε εν ολίγοις ψυχή και σώμα, θυσιάζοντας σχεδόν όλο το προσωπικό της χρόνο στερώντας τον από την οικογένεια της και που έχει ως μότο της το «κάνε το καλό και ριχτό στο γιαλό» …….!!!

Αυτά και άλλα τόσα που δεν θυμάμαι ή δεν μου τα λέει γιατί ξέρει την αντίθεση μου. Αυτά τα μικρά και ασήμαντα, αυτές οι μικρές λεπτομέρειες που δεν τις ξέρουν πολλοί ….Τέλεια; Όχι βέβαια, νομίζω ότι κανείς δεν είναι τέλειος. 

Όμως από αυτό το σημείο μέχρι να ισοπεδώνεις πρόσωπα και υπολήψεις υπάρχει μεγάλη διαφορά … Μόνο αυτή και άλλος κανείς; Όχι βέβαια, διευκρίνισα ότι το παρουσιάζω μέσα από την σκοπιά του παιδιού χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες υπάρχουν πολλοί και άξιοι Μυκονιάτες.

Όμως αναρωτιέμαι γιατί να πρέπει να μειώσεις το ελάχιστο αυτό έργο του άλλου και να μην γίνει τελικά ένα ταπεινό πρότυπο και εσύ ακόμη καλύτερος; Ένας συμπορευτής που θα παρασύρει κι άλλους στο χώρο της ανιδιοτελούς προσφοράς; Χώρος άλλωστε για να κάνεις καλά υπάρχει άφθονος! 

Οι ανώνυμοι και επώνυμοι τιμητές των πάντων που όλο φωνασκούν και τίποτα δεν κάνουν καλό είναι να μετριάσουν λίγο την άποψη τους…

Ευτυχώς βέβαια ο περισσότερος κόσμος αγκαλιάζει την προσπάθεια της με αγάπη και όλοι μου μεταφέρουν πολύ εγκωμιαστικά λόγια όπου βρεθώ και όπου σταθώ και αυτό είναι η μεγαλύτερη αναγνώριση και ανταμοιβή για την οικογένεια μας και τον κόπο τους! 

Όμως ποτέ σε κανένα δεν έχω πει στη ζωή μου να την ψηφίσει, το αντίθετο ίσως ευχόμουν μερικές φορές αναλογιζόμενη τι έχουμε πάλι να περάσουμε. 

Η πολιτική παραμένει να είναι ένα τόσο υποχθόνιο , επικίνδυνο και συνάμα γλυκό σαράκι που αν καταφέρει να τρυπώσει σε κάποιον δύσκολα οι γύρω του καταφέρνουν να του το βγάλουν και ίσως να «θεραπευτεί» και ο φόρος αίματος που πρέπει να καταθέσεις είναι τελικά πολύς αν το κανείς με όλο σου το «είναι»και τη ψυχή.

Προσοχή λοιπόν στους νέους πολιτικούς που είναι πολύ ευαισθητοποιημένοι!

Σας κούρασα και εγώ κουράστηκα τώρα που θυμήθηκα μερικά … γυρνώ λοιπόν στον τίτλο μου και λέω πως ναι είμαι αντι-πολική όμως δεν παύω να έχω ελπίδα ότι θα υπάρξουν πολλοί και καλύτεροι στην Μύκονο και σε όλη την Ελλάδα μήπως και εξυγιανθεί το πολιτικό μας σύστημα και πάψω να αισθάνομαι «μπουχτισμένη»….
Fb: Grypari Anna