την υπογραφή του Πρώτου Μνημονίου, αλλά και μετά, για το μείζον θέμα του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους. Η τοποθέτησή του έγινε μέσω «πύρινης» ανακοίνωσης του στενού του συνεργάτη κ. Γιώργου Ελενόπουλου.
Την απόλυτη ευθύνη για το συγκεκριμένο θέμα, έχει μόνο ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου, και ουδείς άλλος. Διότι την απόφαση για να μην ζητηθεί το «κούρεμα», όπως απαιτούσε ο τότε γενικός διευθυντής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν, την έλαβε ο κ. Παπανδρέου, που δεν άκουσε καν την επιχειρηματολογία των στενών συνεργατών του, οι οποίοι γνώριζαν καλύτερα τα θέματα της οικονομίας και είχαν ήδη κάνει συζητήσεις με αξιωματούχους των Βρυξελλών και του Ταμείου.
Ο κ. Παπανδρέου πρέπει να απαντήσει στα παρακάτω ερωτήματα και να δώσει αποδείξεις και στοιχεία. Γνωρίζω ότι εκείνες τις μέρες το ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο είχε πάρει …φωτιά –και τα e-mails είναι πλέον αποδεικτικά στοιχεία, που αποδέχονται και αναγνωρίζουν και τα δικαστήρια:
1). Ο πρώην πρωθυπουργός επιμένει ότι η κυβέρνησή του είχε θέσει από την αρχή το θέμα της αναδιάρθρωσης χρέους. Δεν λέει την αλήθεια…
- Στη σελίδα 49 της έκθεσης αξιολόγησης του ΔΝΤ που δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 2013 αναφέρεται ρητά ότι «η ίδια η Ελλάδα και οι Ευρωπαίοι εταίροι ήταν αντίθετοι με την αναδιάρθρωση του χρέους λόγω ανησυχιών σχετικά με το πολιτικό κόστος στο εσωτερικό, επιπτώσεων στα συνταξιοδοτικά ταμεία και επιμολύνσεις…»
- Στη σελίδα 27 της ίδιας έκθεσης υπογραμμίζεται ότι «τις παραμονές του προγράμματος οι (ελληνικές) Αρχές απέκλεισαν την αναδιάρθρωση του χρέους ως μια κόκκινη γραμμή (red herring)».
- Στα απόρρητα πρακτικά του Δ.Σ. του ΔΝΤ ημερομηνίας 10 Μαίου 2010, αναφέρεται ότι:
- Κατά την διάρκεια της συζήτησης οι εμπειρογνώμονες του Ταμείου, απαντώντας σε επικρίσεις μελών του Δ.Σ. για την τυχόν αποτυχία του προγράμματος αν δεν συνδυαστεί με «κούρεμα» του χρέους, δήλωσαν ότι «η αναδιάρθρωση του χρέους απορρίφθηκε από τις ίδιες τις Ελληνικές Αρχές». (Φωτοτυπία του σχετικού εγγράφου του ΔΝΤ δημοσιεύει σήμερα το «ΕτΚ»)*.
Με δηλώσεις τους στον Τύπο, τόσο ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου (στην Ουάσιγκτον στις 25 Απριλίου 2010) όσο και ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου (στις 28 Ιανουαρίου 2011) υπογράμμισαν ο μεν πρώτος ότι η Ελλάδα δεν έθεσε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θέμα αναδιάρθρωσης του χρέους, ο δε πρώην πρωθυπουργός ότι αν η Ελλάδα επιθυμούσε κούρεμα του χρέους θα το είχε θέσει στο τραπέζι από την αρχή. Ο κ. Παπακωνσταντίνου εξέφρασε με ακρίβεια τη θέση του τότε πρωθυπουργού, με τον οποίο συνομιλούσε συνέχεια (μέσω τηλεφώνου και e-mail) και λάμβανε εντολές.
Γνωρίζουμε ότι και μετά την υπογραφή του Μνημονίου ο Ντομινίκ Στρος Καν πίεζε τον κ. Γιώργο Παπανδρέου να ζητήσει το γρηγορότερο δυνατό την αναδιάρθρωση του χρέους ώστε αυτή να πραγματοποιηθεί το αργότερο μέχρι τον Οκτώβριο του 2010. Ο τότε πρωθυπουργός απέφυγε συστηματικά και με διάφορες έωλες δικαιολογίες να διεκδικήσει το δικαίωμά του αυτό. Οπως είμαι σε θέση να γνωρίζω, η τακτική του αυτή θύμωσε πολύ τον τότε ισχυρό άνδρα του ΔΝΤ.
Μέχρι τον Ιούλιο του 2011 -και πριν το πρώτο PSI- η ελληνική κυβέρνηση δήλωνε ότι δεν υπήρχε θέμα αναδιάρθρωσης χρέους (σ.σ. έκανε δηλώσεις και ο κ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος με εντολή του κ. Παπανδρέου απάντησε on air στο δελτίο του Mega για να διαψεύσει πληροφορίες που μετέδωσα και αφορούσαν το κούρεμα). Ενα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι ότι ο τότε πρωθυπουργός είχε απαγορεύσει να γίνεται αναφορά στο θέμα αυτό στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου.
2). Ο κ. Παπανδρέου πρέπει να απαντήσει στο κρίσιμο σημείο των δηλώσεων του Όλι Ρεν ότι «στο ξεκίνημα της κρίσης την άνοιξη του 2010 και κάποιο διάστημα μετά, αν είχε άμεσα αναδιαρθρωθεί το ελληνικό χρέος, θα είχαμε αντιμετωπίσει δραματικές συνέπειες μετάδοσης τόσο σε άλλα κράτη μέλη όσο και μέσω του τραπεζικού διαύλου στην Ευρώπη. Άρα ήταν λογικό να αγοράσουμε χρόνο και να προσπαθήσουμε να το κάνουμε με κανονικό τρόπο»
Η δήλωση αυτή αποδεικνύει ότι οι κερδισμένοι από την καθυστέρηση αυτή ήταν, όπως υποστηρίζει στη σελίδα 18 της έκθεσής του και το ΔΝΤ (Ιούνιος 2013), οι ιδιώτες πιστωτές (κυρίως οι ξένες τράπεζες) που κατάφεραν να μειώσουν σημαντικά την έκθεση τους (σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου). Χαμένη ηταν η Ελλάδα, που αντί να δανειστεί 30 δισεκατομμύρια ευρώ, της προστέθηκαν 110 δις. ευρώ σε δανεικά.
3). Ο κ. Παπανδρέου ισχυρίζεται ότι το μονομερές κούρεμα εκ μέρους της Ελλάδας θα οδηγούσε σε χρεοκοπία της χώρας. Ομως, η κυρία Ανγκελα Μέρκελ δήλωσε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Δεκέμβριο του 2013 ότι «συζητήσαμε τότε (το 2010) αν η Ελλάδα έπρεπε να βγει από την Ευρωζώνη και πιστεύω ότι αν αυτό συνέβαινε θα έπρεπε όλοι να την εγκαταλείψουμε σε μια δεύτερη φάση» (Δημοσίευμα εφημερίδας Monde στις 23 Δεκεμβρίου 2013).
Δεν κατάλαβε άραγε τότε ο κ. Παπανδρέου αυτό το διαπραγματευτικό χαρτί που κρατούσε στα χέρια του; Προφανώς όχι…
Τέλος αναφέρω ότι για το θέμα του «κουρέματος» έγινε συζήτηση σε συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου. Ας δώσει στη δημοσιότητα τα πρακτικά εάν βέβαια δεν έχουν καταστραφεί;
ΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕ Ο κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Ο κ. Γιώργος Ελενόπουλος, συνεργάτης του κ. Γιώργου Παπανδρέου, εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:
«Ο Επίτροπος Όλι Ρεν, με την απάντησή του σε ερώτηση του Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Χουντή, επαναλαμβάνει το αυτονόητο, δηλαδή, τις επιπτώσεις που θα είχε το μονομερές “κούρεμα” του χρέους το 2010, μικρό δείγμα των οποίων βίωσε η Κύπρος πρόσφατα και μάλιστα, χωρίς μια ασύντακτη διαδικασία “κουρέματος”.
Ντόπιοι σχολιαστές, αλλά και κάποια πολιτικά στελέχη, αποκρύπτοντας αυτήν ακριβώς την παράμετρο, ζωτικής σημασίας για τη χώρα, συνάγουν συμπεράσματα τα οποία τους βολεύουν.
Έτσι όμως, δεν λένε απλώς τη μισή αλήθεια. Καταφεύγουν στο ψεύδος για να αποκρύψουν το καταστροφικό αδίεξοδο στο οποίο θα μπορούσε να οδηγήσει την Ελλάδα η υιοθέτηση των δικών τους ανεδαφικών δήθεν λύσεων.
Δηλαδή, την χρεοκοπία της χώρας.
Ακόμη και η αυτονόητη αλήθεια, θυσία στην σκοπιμότητα.
Θυμίζουμε στους επιμηθείς της ιστορίας, ότι η αναδιάρθρωση του χρέους, την οποία είχε θέσει προς συζήτηση από την πρώτη στιγμή η τότε Ελληνική κυβέρνηση, απέρριπτε η ΕΕ και η ΕΚΤ. Ουσιαστικά, ήταν μια πρόταση που τότε, η συζήτησή της και μόνον δημοσίως, εκτόξευε τα επιτόκια στα ύψη!
Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς με την άποψη του κ. Ρεν, η πραγματικότητα είναι πως επιβεβαίωσε ότι, ουδεμία συμφωνία υπήρχε από εταίρους ή ευρωπαϊκούς θεσμούς -όπως η ΕΚΤ- για “κούρεμα” του χρέους το 2010.
Γι’ αυτό, ό,τι και να λένε σήμερα, ουδεμία αξία έχει από τη στιγμή που δεν έχουν απαντήσει στην κρίσιμη ερώτηση: που θα έβρισκαν τα χρήματα που είχε άμεση ανάγκη η χώρα;»
* Το έγγραφο που δημοσιεύουμε σήμερα περιλαμβάνεται –μαζί με άλλα απόρρητα ντοκουμέντα του ΔΝΤ- στο υπό έκδοση βιβλίο του ανταποκριτή μας στην Ουάσιγκτον Μιχάλη Ιγνατίου. Το βιβλίο καταγράφει την πορεία της Ελλάδας προς τον μηχανισμό του ΔΝΤ και της Ε.Ε.
Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Εθνος την Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2014
http://mignatiou.com/
Το σχόλιο του κ. Γεωργίου Παπανδρέου μέσω του κ. Ελενόπουλου και η απάντηση μου…
Παρακάτω
δημοσιεύουμε το σχόλιο του Γιώργου Παπανδρέου, που έστειλε στα μέσα
μαζικής ενημέρωσης μέσω του συνεργάτη του, κ. Γιώργου Ελενόπουλου, για
να απαντήσει στο δημοσίευμα του “Εθνους” με τίτλο: “Οταν ο Γιώργος
αρνήθηκε το «κούρεμα» στον Στρος Καν”. ΕΔΩ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63950327 και http://mignatiou.com/2014/01/otan-o-k-giorgos-papandreou-arnithike-to-kourema-ston-ntominik-stros-kan/
Στη συνέχεια δημοσιεύεται η δική μου απάντηση στον πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας. Είναι η πρώτη απάντηση του κ. Παπανδρέου σε πολλά κείμενά μου, για το μείζον θέμα του “κουρέματος”. Σημειώνω ότι έχω ζητήσει επανηλειμμένα συνέντευξη από τον πρώην πρωθυπουργό για τις ανάγκες του βιβλίου που γράφω για την “Τραγωδία της Ελληνικής Οικονομίας”, και μέχρι σήμερα αρνείται πεισματικά να με συναντήσει.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΕΣΩ ΤΟΥ κ. ΕΛΕΝΟΠΟΥΛΟΥ
Ο κ. Ιγνατίου, μιλά στο άρθρο του, για το “χαρτί” της αναδιάρθρωσης που είχε στα χέρια του το 2010 ο Γιώργος Παπανδρέου και δεν αξιοποίησε και επίσης, υποστηρίζει ότι, ο Γιώργος Παπανδρέου – μέσω δικού μου σχολίου – ψεύδεται που υποστηρίζει ότι είχε θέσει το θέμα προς συζήτηση από την πρώτη στιγμή.
Αφήνω στην άκρη το γεγονός ότι, η τύχη της χώρας και του Ελληνικού λαού, δεν είναι “χαρτί” για να το παίξει κανείς στην πράσινη τσόχα και έρχομαι στο προκείμενο.
Πρώτον. Ο Γιώργος Παπανδρέου, δεν ψεύδεται. Το θέμα της αναδιάρθρωσης του χρέους ετέθη και όπως είναι ευνόητο, δημοσίως ουδεμία συζήτηση έγινε.
Μάλιστα, ο Γιώργος Παπανδρέου το έθεσε συνεπικουρούμενος μεταξύ άλλων και από τον τότε Γενικό Διευθυντή του ΔΝΤ, με τον οποίο είχαν κάνει σχετικές συζητήσεις, αλλά η ΕΕ και η ΕΚΤ ήταν απολύτως αντίθετες. Επίσης, στο προ ημερών σχόλιό μου επί του ζητήματος αυτού υπενθύμισα, ότι και μόνον η δημόσια αναφορά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο εκτόξευε τα επιτόκια στα ύψη. Αυτό το γνωρίζουν όλοι, ο κ. Ιγνατίου το αντιπαρέρχεται. Αυτή είναι η αλήθεια είτε αρέσει στον κ. Ιγνατίου είτε όχι. Επ‘ αυτού ουδέν άλλο.
Δεύτερον. Ο κ. Ιγνατίου υποθέτει ότι, αν ο Γιώργος Παπανδρέου “έπαιζε” με το “χαρτί” της αναδιάρθρωσης, οι Ευρωπαίοι εταίροι μας θα υποχωρούσαν έντρομοι!
Η ιστορία απέδειξε ότι ο κ. Ιγνατίου έχει, το λιγότερο, άδικο.
Μόλις προ ολίγου καιρού, στα μέσα Σεπτεμβρίου του 2013, ο κ. Λορέντσο Μπίνι Σμάγκι, μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας μέχρι το 2011, επιβεβαιώνει αυτό που όλοι γνωρίζαμε αλλά οι γνωστοί συνομωσιολόγοι παρέκαμπταν - και συνεχίζουν να το πράττουν -, ότι πολλοί στη ΕΕ ήθελαν την Ελλάδα εκτός Ευρώ. Μάλιστα, όπως αναφέρεται στις 13 Σεπτεμβρίου 2013 και στις εφημερίδες ΗΜΕΡΗΣΙΑ και ΕΘΝΟΣ, του Ομίλου στον οποίο γράφει ο κ. Ιγνατίου, ο κ. Σμάγκι αποκαλύπτει στο βιβλίο του “Πεθαίνοντας από λιτότητα” ότι:
“Η Kαγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ πίστευε μέχρι και το 2012 ότι η Ελλάδα μπορούσε να βγει από την ευρωζώνη χωρίς μοιραίους κλυδωνισμούς για το κοινό νόμισμα.”
Και προσθέτει ο κ. Σμάγκι: ” Η Άνγκελα Μέρκελ ήταν πεπεισμένη μέχρι και το φθινόπωρο του 2012 ότι οι επιπτώσεις ενός Grexit ήταν διαχειρίσιμες τόσο για τη Γερμανία όσο και για το κοινό νόμισμα και την ΕΚΤ.”
Το γνωρίζει ο κ. Ιγνατίου; Το γνωρίζει.
Όπως γνωρίζει και ότι, την περίοδο στην οποία αναφέρεται, η ΕΕ ήταν απολύτως αρνητική στο ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους.
Όπως γνωρίζει επίσης ότι, είχε προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις η δήλωση Τρισέ, τότε Πρόεδρου της ΕΚΤ, σύφωνα με την οποία μόνο πάνω από το πτώμα του θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο. Τη θέση του αυτή επαναλαμβάνει και σήμερα, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.
Τρίτον. Ευρισκόμενος πέραν του Ατλαντικού, ο κ. Ιγνατίου όφειλε να γνωρίζει ότι, άβυσσος χώριζε – και συνεχίζει να χωρίζει – τις αντιλήψεις μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ σε ό,τι αφορά την διαχείριση του χρέους. Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2013, σε συνέντευξή του στο περιοδικό Der Spiegel, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αναφερόμενος στο 2010, αποκαλύπτει: “Έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον Τίμοθι Γκάιτνερ – τότε Υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ – ο οποίος μου λέει: Το ξέρεις ότι δεν θα είχαμε πάρει την απόφαση ν’ αφήσουμε τη Lehman Brothers να χρεοκοπήσει αν μας είχαν ρωτήσει 24 ώρες αργότερα, δεν το ξέρεις;»
Μάλιστα, όπως σημείωνε το δημοσίευμα του περιοδικού, “ένα βασικό δίλημμα που κλήθηκε ν’ αντιμετωπίσει ο κ. Σόιμπλε είναι αν η Ελλάδα θα έπρεπε να εξωθηθεί σε έξοδο από την Ευρωζώνη το 2010. Το ενδεχόμενο είχε συζητηθεί στο υπουργείο Οικονομικών, αν και αυτές οι συζητήσεις ποτέ δεν δημοσιοποιήθηκαν.”
Τέταρτον. Ας αποφασίσει ο κ. Ιγνατίου και οι πάσης φύσεως θιασώτες των αποκαλουμένων “εύκολων λύσεων”, ποια είναι τελικώς η άποψή τους περί ΔΝΤ. Είναι θετική ή αρνητική η παρουσία του στην Τρόϊκα. Δεν είναι δυνατόν κάποιες φορές να μιλούν με τον έναν τρόπο και κάποιες με τον άλλον. Για να τον διευκολύνουμε στην απόφασή του, εμείς ούτε ΔΝΤ θέλαμε, ούτε Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ούτε και ΕΚΤ, αλλά η χώρα έπρεπε να σωθεί από μια εθνική καταστροφή, για την οποία άλλοι είναι υπεύθυνοι αλλά για αυτούς δεν τολμά να πει ούτε μια λέξη ο κ. Ιγνατίου. Θα έχει τους λόγους του.
Ο λόγος του κ. Ιγνατίου λοιπόν, απέναντι στην πραγματικότητα.
Α, και για να μην ξεχνιόμαστε. Κύριε Ιγνατίου, πρώτα τα χρήματα πάνω στο τραπέζι και μετά η μπλόφα.
ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ
«Ο λόγος του κ. Ιγνατίου λοιπόν, απέναντι στην πραγματικότητα», γράφει ο κ. Γεώργιος Παπανδρέου στο σχόλιο του, που απέστειλε στα ΜΜΕ, μέσω του κ. Γιώργου Ελενόπουλου.
Δυστυχώς για τον κ. Παπανδρέου, «είναι τα έγγραφα του ΔΝΤ που βρίσκονται απέναντί του», ΔΕΝ είμαι εγώ. Και στο Ταμείο πρέπει να στρέψει τα βέλη του, που τον κατηγορεί …αδίκως, ότι απέρριψε την αναδιάρθρωση που του πρότεινε ο Ντομινίκ Στρος Καν.
Ο κ. Παπανδρέου απαντά στο κείμενό μου στο «ΕτΚ», με όρους χαρτοπαικτικής λέσχης. Ανέμενα ότι ο ευγενής πρώην πρωθυπουργός, που γυρίζει ανά τον κόσμο διαλαλώντας το …εμπόρευμα του -«Πως έσωσε την Ελλάδα»- θα απαντούσε ουσιαστικά και δεν θα κατέφευγε σε δηλώσεις άλλων.
Επί της ουσίας:
Ο κ. Παπανδρέου δεν έχει απολύτως κανένα στοιχείο για να στηρίξει όσα υποστηρίζει. ΚΑΝΕΝΑ. Απέφυγε να απαντήσει στην τεκμηριωμένη ανάλυση μου, που στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο σε απόρρητα αλλά και δημοσιευμένα κείμενα του ΔΝΤ. Καλό θα είναι να απαντήσει σ’ αυτά τα συγκεκριμένα στοιχεία και όχι να υπεκφεύγει με δήθεν τοποθετήσεις του και διεκδικήσεις του, που ακόμα και σήμερα δεν μπορεί να αποδείξει.
Ποιός άραγε λέει αλήθεια; ο κ. Παπανδρέου που ισχυρίζεται ότι έθεσε από την αρχή το θέμα της αναδιάρθρωσης του χρέους, ή οι εμπειρογνώμονες του Ταμείου που σε κλειστή απόρρητη συνεδρίαση διαβεβαίωναν τα μέλη του Δ.Σ. που επέκριναν το πρόγραμμα επειδή έλειπε το βασικό στοιχείο του «κουρέματος» και έτσι ήταν προδιαγεγραμμένη η αποτυχία του Προγράμματος, ότι είναι οι ίδιες οι ελληνικές αρχές που απέρριψαν την αναδιάρθρωση του χρέους;
Αραγε γιατί ο κ. Παπανδρέου δεν απάντησε μέχρι σήμερα στα επίσημα έγγραφα του ΔΝΤ και συγκεκριμμένα στις αναφορές των ανεξαρτητων εμπειρογνωμόνων του Ταμείου που δημοσιεύθηκαν τον Ιούνιο του 2013 ότι οι ίδιες οι ελληνικές αρχές θεωρούσαν ως κόκκινη γραμμή και πολιτικά ριψοκίνδυνο το κούρεμα του χρέους».
Είναι καιρός να δώσει στοιχεία και να επιτρέψει τη δημοσίευση των πρακτικών του υπουργικού συμβουλίου για να ανατρέψει τις κατηγορίες του ΔΝΤ εναντίον του”.
Η φωτογραφία του κ. Παπανδρέου με τον κ. Στρος Καν είναι του φωτογράφου του ΔΝΤ, Rune Kongsro. 13 Σεπτεμβρίου 2010 στο Οσλο
Στη συνέχεια δημοσιεύεται η δική μου απάντηση στον πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας. Είναι η πρώτη απάντηση του κ. Παπανδρέου σε πολλά κείμενά μου, για το μείζον θέμα του “κουρέματος”. Σημειώνω ότι έχω ζητήσει επανηλειμμένα συνέντευξη από τον πρώην πρωθυπουργό για τις ανάγκες του βιβλίου που γράφω για την “Τραγωδία της Ελληνικής Οικονομίας”, και μέχρι σήμερα αρνείται πεισματικά να με συναντήσει.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΕΣΩ ΤΟΥ κ. ΕΛΕΝΟΠΟΥΛΟΥ
Ο κ. Ιγνατίου, μιλά στο άρθρο του, για το “χαρτί” της αναδιάρθρωσης που είχε στα χέρια του το 2010 ο Γιώργος Παπανδρέου και δεν αξιοποίησε και επίσης, υποστηρίζει ότι, ο Γιώργος Παπανδρέου – μέσω δικού μου σχολίου – ψεύδεται που υποστηρίζει ότι είχε θέσει το θέμα προς συζήτηση από την πρώτη στιγμή.
Αφήνω στην άκρη το γεγονός ότι, η τύχη της χώρας και του Ελληνικού λαού, δεν είναι “χαρτί” για να το παίξει κανείς στην πράσινη τσόχα και έρχομαι στο προκείμενο.
Πρώτον. Ο Γιώργος Παπανδρέου, δεν ψεύδεται. Το θέμα της αναδιάρθρωσης του χρέους ετέθη και όπως είναι ευνόητο, δημοσίως ουδεμία συζήτηση έγινε.
Μάλιστα, ο Γιώργος Παπανδρέου το έθεσε συνεπικουρούμενος μεταξύ άλλων και από τον τότε Γενικό Διευθυντή του ΔΝΤ, με τον οποίο είχαν κάνει σχετικές συζητήσεις, αλλά η ΕΕ και η ΕΚΤ ήταν απολύτως αντίθετες. Επίσης, στο προ ημερών σχόλιό μου επί του ζητήματος αυτού υπενθύμισα, ότι και μόνον η δημόσια αναφορά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο εκτόξευε τα επιτόκια στα ύψη. Αυτό το γνωρίζουν όλοι, ο κ. Ιγνατίου το αντιπαρέρχεται. Αυτή είναι η αλήθεια είτε αρέσει στον κ. Ιγνατίου είτε όχι. Επ‘ αυτού ουδέν άλλο.
Δεύτερον. Ο κ. Ιγνατίου υποθέτει ότι, αν ο Γιώργος Παπανδρέου “έπαιζε” με το “χαρτί” της αναδιάρθρωσης, οι Ευρωπαίοι εταίροι μας θα υποχωρούσαν έντρομοι!
Η ιστορία απέδειξε ότι ο κ. Ιγνατίου έχει, το λιγότερο, άδικο.
Μόλις προ ολίγου καιρού, στα μέσα Σεπτεμβρίου του 2013, ο κ. Λορέντσο Μπίνι Σμάγκι, μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας μέχρι το 2011, επιβεβαιώνει αυτό που όλοι γνωρίζαμε αλλά οι γνωστοί συνομωσιολόγοι παρέκαμπταν - και συνεχίζουν να το πράττουν -, ότι πολλοί στη ΕΕ ήθελαν την Ελλάδα εκτός Ευρώ. Μάλιστα, όπως αναφέρεται στις 13 Σεπτεμβρίου 2013 και στις εφημερίδες ΗΜΕΡΗΣΙΑ και ΕΘΝΟΣ, του Ομίλου στον οποίο γράφει ο κ. Ιγνατίου, ο κ. Σμάγκι αποκαλύπτει στο βιβλίο του “Πεθαίνοντας από λιτότητα” ότι:
“Η Kαγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ πίστευε μέχρι και το 2012 ότι η Ελλάδα μπορούσε να βγει από την ευρωζώνη χωρίς μοιραίους κλυδωνισμούς για το κοινό νόμισμα.”
Και προσθέτει ο κ. Σμάγκι: ” Η Άνγκελα Μέρκελ ήταν πεπεισμένη μέχρι και το φθινόπωρο του 2012 ότι οι επιπτώσεις ενός Grexit ήταν διαχειρίσιμες τόσο για τη Γερμανία όσο και για το κοινό νόμισμα και την ΕΚΤ.”
Το γνωρίζει ο κ. Ιγνατίου; Το γνωρίζει.
Όπως γνωρίζει και ότι, την περίοδο στην οποία αναφέρεται, η ΕΕ ήταν απολύτως αρνητική στο ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους.
Όπως γνωρίζει επίσης ότι, είχε προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις η δήλωση Τρισέ, τότε Πρόεδρου της ΕΚΤ, σύφωνα με την οποία μόνο πάνω από το πτώμα του θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο. Τη θέση του αυτή επαναλαμβάνει και σήμερα, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.
Τρίτον. Ευρισκόμενος πέραν του Ατλαντικού, ο κ. Ιγνατίου όφειλε να γνωρίζει ότι, άβυσσος χώριζε – και συνεχίζει να χωρίζει – τις αντιλήψεις μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ σε ό,τι αφορά την διαχείριση του χρέους. Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2013, σε συνέντευξή του στο περιοδικό Der Spiegel, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αναφερόμενος στο 2010, αποκαλύπτει: “Έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον Τίμοθι Γκάιτνερ – τότε Υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ – ο οποίος μου λέει: Το ξέρεις ότι δεν θα είχαμε πάρει την απόφαση ν’ αφήσουμε τη Lehman Brothers να χρεοκοπήσει αν μας είχαν ρωτήσει 24 ώρες αργότερα, δεν το ξέρεις;»
Μάλιστα, όπως σημείωνε το δημοσίευμα του περιοδικού, “ένα βασικό δίλημμα που κλήθηκε ν’ αντιμετωπίσει ο κ. Σόιμπλε είναι αν η Ελλάδα θα έπρεπε να εξωθηθεί σε έξοδο από την Ευρωζώνη το 2010. Το ενδεχόμενο είχε συζητηθεί στο υπουργείο Οικονομικών, αν και αυτές οι συζητήσεις ποτέ δεν δημοσιοποιήθηκαν.”
Τέταρτον. Ας αποφασίσει ο κ. Ιγνατίου και οι πάσης φύσεως θιασώτες των αποκαλουμένων “εύκολων λύσεων”, ποια είναι τελικώς η άποψή τους περί ΔΝΤ. Είναι θετική ή αρνητική η παρουσία του στην Τρόϊκα. Δεν είναι δυνατόν κάποιες φορές να μιλούν με τον έναν τρόπο και κάποιες με τον άλλον. Για να τον διευκολύνουμε στην απόφασή του, εμείς ούτε ΔΝΤ θέλαμε, ούτε Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ούτε και ΕΚΤ, αλλά η χώρα έπρεπε να σωθεί από μια εθνική καταστροφή, για την οποία άλλοι είναι υπεύθυνοι αλλά για αυτούς δεν τολμά να πει ούτε μια λέξη ο κ. Ιγνατίου. Θα έχει τους λόγους του.
Ο λόγος του κ. Ιγνατίου λοιπόν, απέναντι στην πραγματικότητα.
Α, και για να μην ξεχνιόμαστε. Κύριε Ιγνατίου, πρώτα τα χρήματα πάνω στο τραπέζι και μετά η μπλόφα.
ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ
«Ο λόγος του κ. Ιγνατίου λοιπόν, απέναντι στην πραγματικότητα», γράφει ο κ. Γεώργιος Παπανδρέου στο σχόλιο του, που απέστειλε στα ΜΜΕ, μέσω του κ. Γιώργου Ελενόπουλου.
Δυστυχώς για τον κ. Παπανδρέου, «είναι τα έγγραφα του ΔΝΤ που βρίσκονται απέναντί του», ΔΕΝ είμαι εγώ. Και στο Ταμείο πρέπει να στρέψει τα βέλη του, που τον κατηγορεί …αδίκως, ότι απέρριψε την αναδιάρθρωση που του πρότεινε ο Ντομινίκ Στρος Καν.
Ο κ. Παπανδρέου απαντά στο κείμενό μου στο «ΕτΚ», με όρους χαρτοπαικτικής λέσχης. Ανέμενα ότι ο ευγενής πρώην πρωθυπουργός, που γυρίζει ανά τον κόσμο διαλαλώντας το …εμπόρευμα του -«Πως έσωσε την Ελλάδα»- θα απαντούσε ουσιαστικά και δεν θα κατέφευγε σε δηλώσεις άλλων.
Επί της ουσίας:
Ο κ. Παπανδρέου δεν έχει απολύτως κανένα στοιχείο για να στηρίξει όσα υποστηρίζει. ΚΑΝΕΝΑ. Απέφυγε να απαντήσει στην τεκμηριωμένη ανάλυση μου, που στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο σε απόρρητα αλλά και δημοσιευμένα κείμενα του ΔΝΤ. Καλό θα είναι να απαντήσει σ’ αυτά τα συγκεκριμένα στοιχεία και όχι να υπεκφεύγει με δήθεν τοποθετήσεις του και διεκδικήσεις του, που ακόμα και σήμερα δεν μπορεί να αποδείξει.
Ποιός άραγε λέει αλήθεια; ο κ. Παπανδρέου που ισχυρίζεται ότι έθεσε από την αρχή το θέμα της αναδιάρθρωσης του χρέους, ή οι εμπειρογνώμονες του Ταμείου που σε κλειστή απόρρητη συνεδρίαση διαβεβαίωναν τα μέλη του Δ.Σ. που επέκριναν το πρόγραμμα επειδή έλειπε το βασικό στοιχείο του «κουρέματος» και έτσι ήταν προδιαγεγραμμένη η αποτυχία του Προγράμματος, ότι είναι οι ίδιες οι ελληνικές αρχές που απέρριψαν την αναδιάρθρωση του χρέους;
Αραγε γιατί ο κ. Παπανδρέου δεν απάντησε μέχρι σήμερα στα επίσημα έγγραφα του ΔΝΤ και συγκεκριμμένα στις αναφορές των ανεξαρτητων εμπειρογνωμόνων του Ταμείου που δημοσιεύθηκαν τον Ιούνιο του 2013 ότι οι ίδιες οι ελληνικές αρχές θεωρούσαν ως κόκκινη γραμμή και πολιτικά ριψοκίνδυνο το κούρεμα του χρέους».
Είναι καιρός να δώσει στοιχεία και να επιτρέψει τη δημοσίευση των πρακτικών του υπουργικού συμβουλίου για να ανατρέψει τις κατηγορίες του ΔΝΤ εναντίον του”.
Η φωτογραφία του κ. Παπανδρέου με τον κ. Στρος Καν είναι του φωτογράφου του ΔΝΤ, Rune Kongsro. 13 Σεπτεμβρίου 2010 στο Οσλο
http://mignatiou.com/
