Τώρα, στα 36 μου, δεν έχουν αλλάξει και πολλά... Συνεχίζω να είμαι ευτυχής μετά από κάθε μου εξόρμηση στη θάλασσα, είτε ψαρευτική, είτε εκπαιδευτική. Μπορεί σε κάποιες βουτιές δίπλα μου να κολυμπάνε οι μεγαλύτεροι θηρευτές, καρχαρίες, τόνοι, ξιφίες κι εγώ να νιώθω απίστευτη ασφάλεια και ηρεμία.
Πολλοί με ρωτάνε αν φοβάμαι στο βυθό. Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι πως όταν παίρνω μια βαθιά ανάσα και καταδύομαι με το όπλο μου και τη μάσκα μου στο απέραντο γαλάζιο, αισθάνομαι ότι βρίσκομαι στο φυσικό μου περιβάλλον. Φυσικά και έχω φοβηθεί, ειδικά στις ερευνητικές εκδρομές που κάνω στο εξωτερικό και καταδύομαι στη μέση του πουθενά μέσα σε κοπάδια με καρχαρίες.
Όταν έρχομαι αντιμέτωπη μαζί τους, όμως, νιώθω ότι περιστοιχίζομαι από πλάσματα που θαυμάζω, αγαπώ και πάνω απ' όλα σέβομαι. Τον ίδιο σεβασμό τηρώ ευλαβικά και απέναντι στη θάλασσα. Ψαρεύω μόνο τα απαραίτητα, λίγα και καλά, τηρώ τους κανόνες ασφαλείας και φεύγω πάντα ευτυχισμένη από το νερό, με το χαμόγελο ζωγραφισμένο πάντα στο πρόσωπό μου ακόμα κι αν η ψαροβελόνα μου είναι άδεια.
Αλήθεια, το τι κρύβουμε όλοι μέσα μας η ψυχή μας το ξέρει, η πίεση της δουλειάς ή της ανεργίας, της μοναξιάς ή της απόρριψης, μας φτάνουν στα όρια των αντοχών μας και χαίρομαι που αυτή η ενασχόληση με τη θάλασσα και το υγρό στοιχείο με επαναφέρει στις ισορροπίες μου.
Εδώ και μια δεκαετία επέλεξα την αποκέντρωση, έφυγα από την Αθήνα για να μετακομίσω στις Κυκλάδες, ώστε να μπορώ να εργάζομαι και στον ελεύθερό μου χρόνο να απολαμβάνω τη ζωή στο νησί, τα πανηγύρια, τη φύση, την απλότητα του κόσμου και φυσικά το ψαροτούφεκο.
Η πρωτοφανής κρίση στην Ελλάδα έχει βγάλει στην επιφάνεια το αληθινό και το ουσιαστικό και νομίζω ότι έχουμε αρχίσει και πάλι να βρίσκουμε το μέτρο που είχαμε χάσει σε πολλά πράγματα.
Πιστεύω στη δύναμη του Έλληνα, στις δημιουργικές του δυνάμεις, πιστεύω στη ζωή και στην υπερηφάνεια του λαού μου, αλλά και στην αγάπη προς τον συνάνθρωπο.
Παραμένω αισιόδοξη, η Ελλάδα διανύει μια Οδύσσεια αλλά σίγουρα στον ορίζοντα διακρίνεται η Ιθάκη.
Βλέπω μεγάλη διαφορά και στο νησί, όλο και περισσότεροι ντόπιοι παίρνουν μέρος στους καθαρισμούς παραλιών, όταν με βλέπουν με την απόχη να παλεύω υποβρυχίως να μαζέψω σακούλες, πλαστικά, ρόδες και ένα σωρό άλλα σκουπίδια που δεν μπορείτε καν να φανταστείτε ότι υπάρχουν στις παραλίες.
Ακόμα περισσότεροι εθελοντές έρχονται να βοηθήσουν να μαζέψουμε σκουπίδια από τους δρόμους, όλο και πιο πολλοί στηρίζουν τις προσπάθειες που γίνονται για να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας και όσους έχουν ανάγκη.
Έτσι απλά κι εγώ με τη σειρά μου μέσα από το χόμπυ μου, που είναι η υποβρύχια αλιεία προσφέρω τα θηράματά μου στα συσσίτια της Αθήνας και στο Γηροκομείο Κων/πολιτών στην Ανάβυσσο.
Αυτό το κάνω χρόνια τώρα, χωρίς να θεωρώ ότι πρέπει να το διατυμπανίζω και να το επιδεικνύω, η αθόρυβη προσφορά πολλές φορές είναι και η πιο σημαντική.
Από την άλλη, φυσικά, είναι μεγάλο κέρδος να παραδειγματίζεται ο κόσμος και οι πράξεις μας να αποτελούν έμπνευση... Για μένα είναι κέρδος όταν ένα νέο μέλος έρχεται στην παρέα του Diving For A Cause και βοηθάει με τον τρόπο του σε όλα αυτά.
*Η Κατερίνα Τοπούζογλου είναι ιδιοκτήτρια του MykonosTopVillas.com, αθλήτρια της υποβρύχιας αλιείας (ψαροτούφεκο) και πρόσφατα το αμερικάνικο περιοδικό Spearing την συμπεριέλαβε στις 10 καλύτερες αθλήτριες παγκοσμίως.
Πηγή : entertv.gr
