Ο,τι είναι ακραίο προσελκύει την προσοχή. Το σοκ λειτουργεί ως μια αφύπνιση. Τα χθεσινά επεισόδια στο ΟΑΚΑ εισήγαγαν το ευρύ κοινό στην αρρωστημένη καθημερινότητα της ΑΕΚ. Ή καλύτερα αυτού που έχει απομείνει από την ΑΕΚ. Διότι, η αλήθεια είναι πως ο ιστορικός σύλλογος, όπως τον ξέραμε ή όπως πολλοί τον αγάπησαν δεν υπάρχει εδώ και χρόνια. Απλώς οι περισσότεροι αρνούνταν να το δεχτούν......
Συνειδητά ή ασυνείδητα, μικρή σημασία έχει.
Η ΑΕΚ νοσούσε βαριά. Από χθες πρέπει να θεωρείται κλινικά νεκρή. Ενας κύκλος ζωής έκλεισε. Ενας νέος ανοίγει. Προδιαγράφεται ζοφερός με τα μέχρι στιγμής δεδομένα. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς η κατάσταση στην ΑΕΚ μοιάζει μη αναστρέψιμη. Δεν είναι μόνο ο αγωνιστικός (με τη σφραγίδα και των κάφρων) υποβιβασμός στη Β' εθνική. Η ΑΕΚ, άλλωστε, είναι αμφίβολο αν μπορεί να αγωνιστεί ακόμα και στη δεύτερη κατηγορία.
Στερείται των απαιτούμενων προϋποθέσεων για την εξασφάλιση άδειας συμμετοχής. Δεν έχει φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα. Πρωτίστως, όμως, δεν έχει χρήματα. Εκεί αρχίζουν και τελειώνουν όλα σε μια έτσι κι αλλιώς κυνική εποχή.
Σε μια τέτοια μέρα ασυναίσθητα όλοι ψάχνουν τι έφταιξε και φτάσαμε ως εδώ. Αλήθεια ποιοι φταίνε που η ΑΕΚ οδεύει με μαθηματική ακρίβεια προς τη διάλυση; Περίπλοκη η απάντηση. Φταίνε τα φουσκωμένα εγώ που έβαζαν και βάζουν τους εαυτούς τους πάνω από το συμφέρον του συλλόγου. Οι περιορισμένης ευθύνης και αμφιβόλου ικανότητας διαχειριστές των πολλών χρημάτων που μπήκαν στην ΠΑΕ από το 2004 κι έπειτα. Η εγκληματική αδιαφορία ή αμέλεια των πρώην μετόχων να προασπίσουν τη δική τους εταιρεία.
Οι οπαδοί που ποτέ δεν απέβαλαν το μικρόβιο του διοικείν, θεωρώντας πως η ΑΕΚ είναι το τσιφλίκι τους και όλοι οφείλουν να πηγαίνουν με τα νερά τους. Οι πολλές και κακές αγωνιστικές επιλογές που ανάγκασαν την ΑΕΚ να αγωνίζεται με ποδοσφαιριστές οι οποίοι, υπό φυσιολογικές συνθήκες, ούτε που θα σκέφτονταν ότι υπάρχει ενδεχόμενο να φορέσουν την «κιτρινόμαυρη» φανέλα. Η υπεραπλουστευμένη απάντηση στο αγωνιώδες ερώτημα «ποιοι φταίνε;» είναι «όλοι». Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο. Αλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο.
Φταίνε όσοι κλήθηκαν να διαχειριστούν τα πάρα πολλά χρήματα της Enic. Ενήργησαν με λογική Έ λληνα πολιτικού. Είδαν πως λεφτά όντως υπάρχουν κι άρχισαν να τα σκορπούν αδιακρίτως. Σε μεταγραφές τύπου Σέμπουε (500 εκατ. δρχ.), σε ηγεμονικά συμβόλαια όπως εκείνα του Κασάπη και του Κωστένογλου. Γενικώς σε σπατάλες από τις οποίες κάποιοι πλούτισαν και οι Αγγλοι της Enic τρόμαξαν. Κι έφυγαν κακήν κακώς. Δίνοντας την ΠΑΕ στον Μάκη Ψωμιάδη.
Φταίει και ο Μάκης Ψωμιάδης που λεηλάτησε τα ταμεία της ΑΕΚ υπεξαιρώντας, όπως κατηγορείται, 21 εκατ. ευρώ. Τα χρήματα, δηλαδή, από τα τηλεοπτικά συμβόλαια της ΠΑΕ με Netmed και Alpha Digital, αλλά και από το Champions League. Φταίει η ελληνική δικαιοσύνη που ακόμα, εννιά χρόνια μετά την αγωγή, δεν έχει καν εκδικάσει την υπόθεση υπεξαίρεσης.
Φταίει ο Ντέμης Νικολαϊδης. Ο κόσμος τον πίστεψε, τον εμπιστεύτηκε. Εκείνος προσπάθησε. Πολύ. Προχώρησε σε κινήσεις ριζοσπαστικές. Εβγαλε στη δημοσιότητα φωτογραφίες οπαδών που δημιουργούσαν επεισόδια. Ηρθε σε ρήξη με τους οργανωμένους.
Η ΑΕΚ εκσυγχρονίστηκε, άλλαξε προφίλ, εισήγαγε στην ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα την μόδα των εισιτηρίων διαρκείας. Ζούσε την δική της περίοδο ευμάρειας. Αφησε, όμως, την προσπάθειά του στη μέση. Εφυγε το 2008 αφήνοντας την ΠΑΕ σε χέρια ανθρώπων άσχετων με το ποδόσφαιρο. Οσο βαρύ κι αν ακούγεται αυτό.
Στις ευθύνες του Ντέμη πρέπει να καταλογιστεί και η απώλεια του μέτρου γύρω στα μισά της θητείας του στην προεδρεία. Τότε που το σχέδιο για σφιχτή οικονομική πολιτική εγκαταλείφθηκε, έγιναν ανοίγματα, ακολούθησαν προβλήματα και ήρθε η τελικά ρήξη στις σχέσεις των μετόχων που οδήγησαν και στην δική του αποχώρηση.
Φταίει ο Νίκος Νοτιάς. Βρέθηκε με αγνές προθέσεις να παίζει (άθελά του) τον ρόλο του μεγαλομετόχου. Κατασκεύασε με εξίσου αγνές προθέσεις το προπονητικό κέντρο στα Σπάτα. Αφησε, όμως, την επένδυσή του ανυπεράσπιστη. Εμπιστεύτηκε λάθος ανθρώπους. Ανεπαρκείς. Οπως ο Νίκος Θανόπουλος που διαδέχτηκε τον Ντέμη Νικολαϊδη στην προεδρεία. Επί των ημερών του Θανόπουλου άρχισε η αποδόμηση του ποδοσφαιρικού τμήματος.
Το μπάτζετ εκτοξεύτηκε, το άνοιγμα μεγάλωσε, οι σχέσεις των μετόχων διαλύθηκαν. Στον Νοτιά, επίσης, πρέπει να χρεωθεί η εκ του ασφαλούς αδιαφορία για την επόμενη μέρα. Οχυρωμένος πίσω από την σιγουριά της απόστασης (ζει στη Νέα Υόρκη) αρνήθηκε επανειλημμένα να πάρει θέση ή να βοηθήσει στα προβλήματα της ΑΕΚ. Αδιανόητο.
Φταίει ο Πέτρος Παππάς. Δεν έδειξε την αδιαφορία του Νοτιά, αλλά τον μιμήθηκε στην έλλειψη κριτηρίου. Τοποθέτησε ως άνθρωπό του στην ΠΑΕ τον Σταύρο Αδαμίδη κι εκείνος αποδείχτηκε κατώτερος των προσδοκιών. Με μόνιμο επιχείρημά του ότι κάλυπτε αμαρτίες των προηγούμενων διοικήσεων (και πιο συγκεκριμένα του Νικολαϊδη) ο Αδαμίδης άφησε την ΑΕΚ σε κατάσταση διάλυσης.
Ναι, μείωσε τα έξοδα της ΠΑΕ, αλλά – παρά τη γενναία χρηματοδότηση του Παππά - άφησε τα πάντα απλήρωτα. Το άρθρο 44, τους ποδοσφαιριστές, την εφορία, το ΙΚΑ. Εδειξε πως κύριο μέλημά του ήταν να καλύψει τον άνθρωπο που τον έχρισε πρόεδρο και όχι να φροντίσει για την ΑΕΚ.
Φταίνε οι Supporters. Μια αλτρουιστική, ρομαντική προσπάθεια που κατέληξε να μνημονεύεται μόνο για το ότι άνοιξε δρόμο διαφυγής στον Παππά μέσω της ανάληψης των μετοχών του.
Φταίνε όσοι συνειδητά και για άγνωστο λόγο προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο (από τι άραγε;) με συνεχές κι ανελέητο εμπόριο ελπίδας το οποίο προσβάλλει την νοημοσύνη του απλού κόσμου της ΑΕΚ. Παίζει με τον πόνο του. Πόσους «επενδυτές» να αντέξει κανείς;
Φταίει η one man show διοίκηση Δημητρέλου. Κλήθηκε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, το έκανε σε ικανοποιητικό βαθμό, όταν είδε πως η κατάσταση δεν σώζεται αντί να βγει και να το φωνάξει σε όλους, γαντζώθηκε στην καρέκλα με το παράλογο σκεπτικό «αν φύγω εγώ τι θα γίνει;». Στα δύσκολα, όπως χθες, άφησε την ομάδα μόνη της.
Φταίει και ο κόσμος. Επειδή από ένα σημείο και μετά έγινε αποκαρδιωτικά αδιάφορος και άφησε την φωνακλάδικη παρέα των λίγων, αυτών που τα έσπασαν χθες στο ΟΑΚΑ να επιβάλλει τα «θέλω» της. Επειδή ασχολείται περισσότερο με το να κατηγορήσει τον διπλανό του – στο DNA της ΑΕΚ ο διχασμός – παρά με το να βρει λύσεις.
Φταίνε όλοι αυτοί κι ακόμα περισσότεροι, λοιπόν. Στην ΑΕΚ, άλλωστε, ό,τι κι αν πεις όλο και κάποιος θα βρεθεί να σου πει ότι ξέχασες κάποιον. Τον Μελισσανίδη, τον Μπάγεβιτς, τον αδιάφορο Σκόκο, τον «στημένο» Σάχα, τον Θεό τον ίδιο...
iefimerida.gr
Ποιος έριξε την ΑΕΚ;
Ήταν το κακό της ριζικό; Ήταν οι οπαδοί της; Ήταν ο …Κομπότης που την είχε απειλήσει; Ήταν οι …Αμερικάνοι; "Ντου στα Αποδυτήρια" στη χειρότερη μέρα στην ιστορία της ΑΕΚ!
Το να κάθονται όλοι να μοιρολογούν πάνω από το κουφάρι της ΑΕΚ, που είναι πια σχεδόν με τα δυο πόδια στη Β' Εθνική, δεν λέει κάτι. Ούτε και αλλάζει την κατάσταση.
Τόσο καιρό, άλλωστε, δεν έκανε κανένας τίποτα. Η ομάδα πήγαινε φουλ για την καταστροφή, κι όλοι κάνανε σα να μη βλέπουνε.
Το να λένε κάποιοι "είδατε τι έλεγε ο Κομπότης;" και ότι "οι οπαδοί τη ρίξανε επειδή μπούκαραν μέσα", είναι άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε. Κι εύκολα άλλοθι. Η ΑΕΚ υποβιβάζεται γι' άλλους λόγους, όχι γι' αυτούς.
Και δεν χρειάζεται να πάμε πολύ πίσω στο χρόνο, αφού ό,τι έγινε μέχρι την έναρξη της φετινής χρονιάς είναι ήδη καταγεγραμμένο ιστορικά και ο κόσμος το γνωρίζει πολύ καλά. Μην ξεχνάμε ότι η πορεία της Ένωσης ήταν σε κατιούσα. Έχανε παίκτες σημαντικούς ακόμα και για το τίποτα τα τελευταία χρόνια, δεν μπορούσε να τους αντικαταστήσει και γενικά η ΑΕΚ έμοιαζε κάθε χρόνο να ξεχνάει όλο και περισσότερο την επαφή της με την κορυφή.
Και φτάνουμε στη σεζόν που διανύουμε. Στην πιο κρίσιμη στιγμή, δηλαδή, στην ιστορία της ΑΕΚ. Μια σεζόν που ξεκίνησε με ένα τεράστιο ντεζαβαντάζ, αφού η ΑΕΚ δεν μπόρεσε να παίξει στην Ευρώπη, αν και είχε το δικαίωμα από το περασμένο πρωτάθλημα:
* Το πρώτο μεγάλο χαστούκι ήταν αυτό, λοιπόν. Όχι μόνο στο πρεστίζ, αλλά και στο οικονομικό. Μείον 5 εκατομμύρια ευρώ σήμανε αυτό. Αυτά τα χρήματα παίρνει από την UEFA όποιος καταφέρνει να παίξει στο Γιουρόπα. Και η ΑΕΚ ούτε καν τα διεκδίκησε το καλοκαίρι, αφού δεν είχε δικαίωμα να παίξει στην Ευρώπη.
* Το δεύτερο έχει να κάνει με τις τραγικές επιλογές του καλοκαιριού. Το ρόστερ ξαφνικά άρχισε να αδειάζει -άγνωστο γιατί σε τέτοια έκταση- από όλους σχεδόν τους έμπειρους παίκτες και να γεμίζει από ένα σωρό αμούστακα πιτσιρίκια. Που κάποια εξ' αυτών έπρεπε να πληρώνουν για να παίζουν στην α' ομάδα, αφού δεν ήταν δα και τίποτα σούπερ ταλέντα.
* Η επιλογή προπονητή, και συγκεκριμένα του Βλάχου, αποδείχθηκε άστοχη. Η ομάδα κατάφερε τις πρώτες αγωνιστικές να συγκεντρώσει μόνο δυο βαθμούς, αποδίδοντας απογοητευτικά.
* Η δεύτερη επιλογή προπονητή έμοιαζε ορθότερη, αλλά αποδείχθηκε εξίσου κακή. Ο Λίνεν δεν μπόρεσε να σταθεί στο ύψος των απαιτήσεων, αφού λόγω τεταμένου κλίματος άρχισε να κοντράρεται με παίκτες, με συνέπεια να "χάσει" τα αποδυτήρια και μετά από μια έκλαμψη με σερί αποτελέσματα, η ΑΕΚ να πάρει ξανά την κατηφόρα.
* Τα τεράστια οικονομικά προβλήματα. Δεν είναι δυνατόν, για παράδειγμα, οι παίκτες να μην έχουν να φάνε ή να κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή με έξωση από τα σπίτια τους. Πώς να παίξουν μπάλα έτσι; Γίνεται; Δεν γίνεται.
* Οι μεταγραφές. Για το καλοκαίρι ας το ξεχάσουμε καλύτερα. Ποιες μεταγραφές; Αποψίλωση έγινε. Τον Ιανουάριο κάτι πήγε να γίνει με λίγες, αλλά πιο σωστές επιλογές, όμως αντί οι νεοφερμένοι να ανεβάσουν τους παλιότερους, συνέβη τελικά το αντίθετο. Αφομοιώθηκαν και οι νέοι από το κλίμα που υπήρχε.
* Και, βέβαια, φτάνουμε σε διοικήσεις, μετόχους – αμέτοχους κ.λπ. Ποιες διοικήσεις και ποιοι μέτοχοι; Η ΑΕΚ έμεινε ολομόναχη φέτος. Εντελώς γυμνή και δίχως να υπάρχει η παραμικρή στήριξη από πουθενά. Και, κυρίως, οικονομική. Αυτή είναι η αλήθεια. Τίποτα άλλο δεν υπήρχε πίσω από τους παίκτες και τον προπονητή. Μόνο αυτοί ήταν και προσπαθούσαν να σώσουν αυτά που δεν σώζονταν τελικά…
sportdog.gr
Το (κιτρινό)μαυρο κουτί…
Η ΑΕΚ υποβιβάστηκε. Δεν είναι πλέον εφιαλτικό σενάριο, αλλά πραγματικότητα. Το www.sport-fm.gr επιχειρεί μέσα από τα συντρίμμια να αναδείξει τους λόγους που η «Ένωση» οδηγήθηκε εδώ.
Άρχισε σαν απλή ανησυχία. Εξελίχθηκε σε φόβος και τελικά το κακό δεν έγινε. Όσο και αν δεν το χωρά ο νους, ειδικά των πολυπληθών φίλων της, η ΑΕΚ είναι στη Β’ Εθνική. Όσα έγιναν χθες στο ΟΑΚΑ και υπέγραψαν την καταδίκη της ήταν απλώς το πιο ταιριαστό φινάλε στο δράμα του ιστορικού συλλόγου. Πριν καλά-καλά καθίσει η σκόνη από τα συντρίμμια, το www.sport-fm.gr επιχειρεί να ρίξει φως στα αίτια που οδήγησαν την «Ένωση» σε… αποσύνθεση.
Μέτοχοι-αμέτοχοι
Το ψάρι βρωμά από το κεφάλι. Και δυστυχώς η ΑΕΚ ήταν εδώ και καιρό όχι Δικέφαλη αλλά… ακέφαλη. Η ομάδα του 2004 όχι απλώς δεν τήρησε το «μόνη ξανά δεν θα σ’ αφήσω» αλλά αποσυντέθηκε σταδιακά αφήνοντας πίσω της όχι περισσότερα χρέη από όσα παρέλαβε, αλλά πάντως αρκετά «βαρίδια» στην ομάδα. Που αρχικά την κράτησαν μακριά από την κορυφή, εν συνεχεία την έφεραν χαμηλά και τελικά την βύθισαν στον πάτο. Όσοι δεν πρόλαβαν να πηδήξουν από το καράβι που βούλιαζε, απλώς αδιαφόρησαν. Οι μέτοχοι έγιναν αμέτοχοι και η χρηματοδότηση της ΠΑΕ έφτασε να γίνει άγνωστη λέξη. Στην απελπισία της, η διοίκηση κατάντησε να κάνει εράνους για να εκδώσει εισιτήρια και να ζητεί από τον κόσμο να γεμίσει το γήπεδο για να πληρωθούν παίκτες και υπάλληλοι, μέχρι και να δέχεται δάνεια άγνωστης προέλευσης.
Οι «διαχειριστές»
Με τους μετόχους προκλητικά απόντες, οι τύχες της ΑΕΚ εδώ και χρόνια πέρασαν σε «διαχειριστές». Ανθρώπους που ήταν φίλοι της ομάδας, αλλά δεν είχαν ούτε την τεχνογνωσία, ούτε την πυγμή στα κέντρα αποφάσεων και φυσικά ούτε τα μέσα για να τη φέρουν εκεί που της αξίζει. Από τον Θανόπουλο και τον Αδαμίδη, μέχρι το Δημητρέλο…
Έκαναν τραγικές επιλογές, πήραν λάθος αποφάσεις, δεν κατάφεραν να προστατέψουν την ομάδα από διαιτητές και «συμμαχίες», αλλά και τελικά να τη σώσουν. Καλό και χρήσιμο το ξημεροβράδιασμα στις Εφορίες, αλλά δεν αρκεί.
Σχεδιασμός στο πόδι
Οικονομικά προβλήματα και κακοί χειρισμοί των διοικήσεων οδήγησαν στην αποψίλωση του ρόστερ της ΑΕΚ και την αποχώρηση ποιοτικών και έμπειρων παικτών. Δίχως αδειοδότηση και δυνατότητα ουσιαστικής κάλυψης των κενών, η ομάδα φτιάχτηκε το καλοκαίρι στο πόδι. Αμούστακα παιδιά κλήθηκαν εν μια νυκτί να φορέσουν τη φανέλα με το δικέφαλο στο στήθος και λύγισαν από το βάρος της.
Το δικαίωμα για τρεις προσθήκες ξένων ή παικτών άνω των 24 «ξοδεύτηκε» σε παίκτες με μηδαμινή προσφορά όπως ο ανεκδιήγητος Φουρτάδο και ο περιορισμένων δυνατοτήτων Γιάγκο (εξαίρεση ο Κορδέρο), οι ποιοτικές «ενέσεις» του χειμώνα δεν αποδείχτηκαν αρκετές και τελικά η «Ένωση» βρέθηκε στον πόλεμο με… νεροπίστολα.
Από τον Βλάχο, στον Δέλλα
Οι επιλογές προπονητών δεν θα μπορούσαν να ήταν χειρότερες. Ο Βαγγέλης Βλάχος δεν κατάφερε να παρουσιάσει έργο και αποχώρησε τον Οκτώβριο αφήνοντας την ΑΕΚ στην ουρά της βαθμολογίας. Ο Έβαλντ Λίνεν διόρθωσε προσωρινά την κατάσταση, αλλά έκανε τραγικά λάθη στο φινάλε, ήρθε σε ρήξη πολλές φορές με τους παίκτες κι «έχασε» τα αποδυτήρια και τον έλεγχο στην πιο κρίσιμη καμπή. Και ο Τραϊανός Δέλλας δέχτηκε-με μοναδικό κίνητρο την αγάπη του για την ομάδα-να αναλάβει μία αποστολή αυτοκτονίας δίχως την εμπειρία, τις γνώσεις αλλά κυρίως το χρόνο να αλλάξει κάτι.
«Πείνα»
Νηστικό αρκούδι δεν χορεύει… Και στην περίπτωση της ΑΕΚ αυτό δεν ήταν απλώς μία έκφραση. Ποδοσφαιριστές της ομάδας αντιμετώπισαν προβλήματα διαβίωσης, πήγαιναν συχνά με άδειο στομάχι στις προπονήσεις, δεν είχαν καν να πληρώσουν τα διόδια για να μεταβούν στο προπονητικό κέντρο, ενώ απειλούνταν με εξώσεις επειδή η διοίκηση δεν είχε να πληρώσει τα ενοίκια των σπιτιών τους. Οι παλαιότεροι, που έχουν κάποιο «κομπόδεμα», συχνά έδιναν στους μικρούς χαρτζιλίκι για να τα βγάλουν πέρα. Τραγικά πράγματα δηλαδή…
Εσωστρέφεια
Τα κάστρα πέφτουν από μέσα. Και στην ΑΕΚ η εσωστρέφεια, που ήταν παρούσα ακόμη και σε εποχές ευημερίας, δεν έλειψε στην πιο δύσκολη στιγμή της ιστορίας της. Η σεζόν άρχισε με την κόντρα Δημητρέλου-Μαύρου και την περίφημη ατάκα περί Τζορτζ Μπεστ των Σπατών, συνεχίστηκε με αιχμές του Τσιάρτα για μεταγραφές που πρότειναν ταξιτζήδες και κατέληξε με κόντρες πρώην μετόχων ή στελεχών της διοίκησης και… επισκέψεις στη ΓΑΔΑ. Ούτε νίκες δεν μπόρεσε να χαρεί η ΑΕΚ, αφού μία τέτοια-αυτή επί της Βέροιας-ήρθε να επισκιαστεί από τη συμπεριφορά του Κατίδη και όσα ακολούθησαν.
Ακόμη περιμένουν
Η έλλειψη ενός ισχυρού άνδρα στην κεφαλή της ΑΕΚ ήταν περισσότερο εμφανής από ποτέ φέτος. Η εμφάνιση του Δημήτρη Βιντιάδη το περασμένο καλοκαίρι γέννησε ελπίδες που… έμειναν τέτοιες. Συνεχείς αναβολές, αναμονή πότε για τον Κιθ Χάρις ή τους Κινέζους και πότε για την τρόικα και τη ρύθμιση των χρεών, αλλά ουσία μηδέν.
Μελισσανίδης και Νικολαΐδης διατηρήθηκαν από τον Τύπο στο προσκήνιο δίχως κανείς να είναι πραγματικά σίγουρος αν είχαν ποτέ πρόθεση να ξαναβοηθήσουν. Κάποιοι θα μιλήσουν για αδυναμία των ενδιαφερόμενων, άλλοι θα φτάσουν να κάνουν λόγο για εμπόριο ελπίδας… Η πικρή αλήθεια είναι πως η ΑΕΚ ακόμη περιμένει τον σωτήρα της.
Διαιτησία και συμμαχίες
«Έλα μωρέ, ΑΕΚ είναι, δεν θα την αφήσουν να πέσει». Πόσο λάθος έκαναν όσοι είπαν κάτι τέτοιο. Γιατί η ΑΕΚ όχι απλώς δεν πήρε σφυρίγματα για να σωθεί, αλλά αδικήθηκε αρκετές φορές στο πρωτάθλημα, από τις πρώτες αγωνιστικές μέχρι και το φινάλε του πρωταθλήματος, την ώρα που ανταγωνιστές της είχαν τα «τυχερά» τους. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η «Ένωση»-μεγάλη ομάδα ούσα και μην έχοντας εμπειρία από τέτοιου είδους «πόλεμο»-πίστευε πως θα σωζόταν παίζοντας ποδόσφαιρο, ενώ άλλοι έπαιζαν… άλλα παιχνίδια και δημιουργούσαν «συμμαχίες» στην πλάτη της.
Καλύτερα να τη μισούσαν…
Ο κόσμος της ΑΕΚ στάθηκε δίπλα στην ομάδα του. Από την πρώτη αγωνιστική, μέχρι και την τελευταία αντιλαμβανόμενος τη δύσκολη συγκυρία ήταν στο πλευρό της, με τη φωνή του και τον… οβολό του. Όμως δεν έλειψαν κι αυτοί που προφασιζόμενοι την αγάπη τους για την ομάδα, τελικά της έκαναν το μεγαλύτερο κακό.
Από εκείνους που εισέβαλαν στην προπόνηση για να δείρουν τον Φουρτάδο μέχρι αυτούς λίγους που εισέβαλαν χθες στο γήπεδο και υπέγραψαν την καταδίκη της σε υποβιβασμό. Αν αυτή είναι η αγάπη τους, καλύτερα να τη μισούσαν…
sport-fm.gr
