Και δεύτερες εκλογές στην κατσαρόλα της πόλωσης
Η μέγκενη του δικομματισμού συμπιέζει τα μικρότερα κόμματα και αυξάνει τον κίνδυνο διπλών εκλογών
Αν το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιουνίου του 2012 ήταν πρωτόγνωρο για τον δικομματισμό, το σκηνικό ακραίας πόλωσης που διαμορφώνεται στον δρόμο προς τις κάλπες της 25ης Ιανουαρίου...
Αν το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιουνίου του 2012 ήταν πρωτόγνωρο για τον δικομματισμό, το σκηνικό ακραίας πόλωσης που διαμορφώνεται στον δρόμο προς τις κάλπες της 25ης Ιανουαρίου...
προοιωνίζεται ότι θα βάλει στο κρεβάτι του Προκρούστη ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ συνθλίβοντας ταυτόχρονα στην εκλογική τανάλια τα μικρότερα κόμματα.
Ακριβώς, δηλαδή, αυτά που θα μπορούσαν να προσφέρουν τη συμμετοχή τους ή την ψήφο ανοχής τους σε μια κυβέρνηση συνεργασίας, ώστε η χώρα να μην οδηγηθεί στο εφιαλτικό σενάριο μιας δίδυμης κάλπης, όπως το 2012.
Η εξίσωση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από τις μέγιστες συσπειρώσεις που αναμένεται να πετύχουν τα δύο πρώτα κόμματα, την ώρα που ο χώρος της Κεντροαριστεράς παραμένει κινούμενη άμμος. Τι θα γίνει αν ο ΣΥΡΙΖΑ αναδειχθεί πρώτο κόμμα, δεν καταφέρει να ξεπεράσει τις εσωτερικές του αντιφάσεις περί εν δυνάμει συνεργασιών και η χώρα οδηγηθεί σε δεύτερες κάλπες;
«Θα πάμε σε δεύτερες εκλογές» δήλωσε πριν από λίγες ημέρες στον Ant1 ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Κουρουμπλής. Ενα 24ωρο αργότερα, από το βήμα του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας απηύθυνε προσκλητήριο για συμπόρευση στο ΚΚΕ, στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και σε δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Και ενώ η Κουμουνδούρου επιμένει ότι η αυτοδυναμία είναι μονόδρομος, όλες οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν ότι η χώρα έχει μπει για τα καλά στον δρόμο των κυβερνήσεων συνεργασίας. Εφόσον το δημοσκοπικό προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν ανατραπεί στην κάλπη, το ερώτημα της επόμενης ημέρας είναι πώς θα διαχειριστεί ο Αλέξης Τσίπρας τη διερευνητική εντολή που θα λάβει. Και αυτό διότι η διερευνητική εντολή που θα λάβει ο Αντώνης Σαμαράς (εφόσον η ΝΔ είναι δεύτερη) θα είναι κενό γράμμα χωρίς το μπόνους των 50 εδρών.
Αλλά και επειδή το σκηνικό της πρώτης προεκλογικής εβδομάδας προϊδεάζει ότι η χώρα θα πορευθεί προς τις κάλπες της 25ης Ιανουαρίου σε συνθήκες ακραίας πόλωσης, οι οποίες θα συσπειρώσουν τους ψηφοφόρους ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, αλλά κινδυνεύουν να συνθλίψουν τα μικρότερα κόμματα στη μέγγενη του νέου - αν και καχεκτικού - δικομματισμού.
Η εξίσωση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από τις μέγιστες συσπειρώσεις που αναμένεται να πετύχουν τα δύο πρώτα κόμματα, την ώρα που ο χώρος της Κεντροαριστεράς παραμένει κινούμενη άμμος. Τι θα γίνει αν ο ΣΥΡΙΖΑ αναδειχθεί πρώτο κόμμα, δεν καταφέρει να ξεπεράσει τις εσωτερικές του αντιφάσεις περί εν δυνάμει συνεργασιών και η χώρα οδηγηθεί σε δεύτερες κάλπες;
«Θα πάμε σε δεύτερες εκλογές» δήλωσε πριν από λίγες ημέρες στον Ant1 ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Κουρουμπλής. Ενα 24ωρο αργότερα, από το βήμα του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας απηύθυνε προσκλητήριο για συμπόρευση στο ΚΚΕ, στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και σε δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Και ενώ η Κουμουνδούρου επιμένει ότι η αυτοδυναμία είναι μονόδρομος, όλες οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν ότι η χώρα έχει μπει για τα καλά στον δρόμο των κυβερνήσεων συνεργασίας. Εφόσον το δημοσκοπικό προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν ανατραπεί στην κάλπη, το ερώτημα της επόμενης ημέρας είναι πώς θα διαχειριστεί ο Αλέξης Τσίπρας τη διερευνητική εντολή που θα λάβει. Και αυτό διότι η διερευνητική εντολή που θα λάβει ο Αντώνης Σαμαράς (εφόσον η ΝΔ είναι δεύτερη) θα είναι κενό γράμμα χωρίς το μπόνους των 50 εδρών.
Αλλά και επειδή το σκηνικό της πρώτης προεκλογικής εβδομάδας προϊδεάζει ότι η χώρα θα πορευθεί προς τις κάλπες της 25ης Ιανουαρίου σε συνθήκες ακραίας πόλωσης, οι οποίες θα συσπειρώσουν τους ψηφοφόρους ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, αλλά κινδυνεύουν να συνθλίψουν τα μικρότερα κόμματα στη μέγγενη του νέου - αν και καχεκτικού - δικομματισμού.
Κάτι αντίστοιχο συνέβη τον Ιούνιο του 2012, όταν οι δεύτερες κάλπες συμπίεσαν σημαντικά τα ποσοστά μικρών ή πολύ μικρών κομμάτων, καθώς και του ΚΚΕ που έχασε σχεδόν τη μισή εκλογική του δύναμη.
ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ. Η συμπίεση στην εκλογική τανάλια των μικρότερων κομμάτων πρέπει να θεωρείται βέβαιη όσο συνεχίζεται το σκληρό ροκ ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ για την επόμενη ημέρα, καθώς και η ανάδειξη των αντιφάσεων στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Αν οι κάλπες του Ιουνίου του 2012 επιβεβαίωσαν τον σεισμό που έφεραν στο πολιτικό σύστημα αυτές του Μαΐου του 2012 και ενίσχυσαν τα ρήγματα που αυτές προκάλεσαν, η επανάληψη ενός αντίστοιχου σεναρίου μετά τις 25 Ιανουαρίου αγνοεί δύο πολύ βασικούς παράγοντες: τη ρευστότητα στην αγορά, που κινδυνεύει να εξαερωθεί στο κλίμα αβεβαιότητας και αστάθειας που θα προκαλέσει το ενδεχόμενο νέων εκλογών, και τον άγνωστο Χ του τρίτου κόμματος, παράγοντας που θα κριθεί εν πολλοίς από το πού θα κόψουν το νήμα τα κόμματα της Κεντροαριστεράς. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι σε αυτό το ρευστό τοπίο ο Βαγγέλης Βενιζέλος έθεσε ως στόχο τού ΠΑΣΟΚ να είναι τρίτο κόμμα, ενώ υπογραμμίζει σε όλους τους τόνους ότι ο σχηματισμός κυβέρνησης είναι μονόδρομος και ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για δίδυμες κάλπες.
Ποιο κόμμα από αυτά που εν δυνάμει θα μπορούσαν να συνεργαστούν με τον ΣΥΡΙΖΑ (εφόσον οι μετρήσεις δείχνουν ότι οι ΑΝΕΛ θα μείνουν πιθανότατα εκτός Βουλής) θα τερματίσει τρίτο, τέταρτο ή πέμπτο και με ποια ποσοστά; Και πώς θα διαχειριστεί σε αυτή την περίπτωση το εσωτερικό του μέτωπο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ; Θα τα καλέσει σε συνεργασία, θα τη δεχθεί με τη μορφή ψήφου ανοχής ή θα επιλέξει να συστήσει και κάποια υπουργεία υπό την ηγεσία εξωκομματικών προσώπων;
Η πρόσθεση ακόμη ενός κόμματος στο σύνθετο και κατακερματισμένο παζλ της Κεντροαριστεράς, του Κινήματος του Γιώργου Παπανδρέου, περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Μένει να ανιχνευθεί από τις δημοσκοπήσεις αν το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού αντλήσει από τη δεξαμενή του ΠΑΣΟΚ ή αν μειώσει τα ποσοστά του Ποταμιού ή, ακόμη, και αν καταφέρει να επαναπατρίσει από τον ΣΥΡΙΖΑ ψηφοφόρους που στράφηκαν στον Αλ. Τσίπρα τον Ιούνιο του 2012. Την ίδια ώρα, η κάλπη θα δείξει αν η ΝΔ καταφέρει να κερδίσει ψηφοφόρους όχι μόνο από τη δεξαμενή του Πάνου Καμμένου, αλλά και από αυτήν της Χρυσής Αυγής.
ΝΕΑ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟ. Στο μεταξύ, ανεξάρτητα από τις διαδικασίες σχηματισμού κυβέρνησης, στις 5 Φεβρουαρίου θα συγκροτηθεί η νέα Βουλή με πρώτη υποχρέωση τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, η οποία θα αρχίσει στις 8 Φεβρουαρίου. Η εκλογή απαιτεί 180 ψήφους στην πρώτη ψηφοφορία. Εφόσον δεν συμπληρωθεί ο απαραίτητος αριθμός, τότε η Ολομέλεια συνεδριάζει για δεύτερη φορά μέσα σε πέντε ημέρες με στόχο την εκλογή Προέδρου με την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου, δηλαδή 151 βουλευτές. Αν και τότε υπάρξει αδυναμία εκλογής, διεξάγεται η μάχη των μαχών, στην οποία προκρίνονται οι δύο επικρατέστεροι της προηγούμενης ψηφοφορίας (εφόσον υπάρχουν δύο υποψήφιοι).
Μέχρι τότε θα έχουν εξαντληθεί οι τρεις (εφόσον χρειαστούν) διερευνητικές εντολές - η πρώτη τοποθετείται κατά πάσα πιθανότητα 26-28 Ιανουαρίου, η δεύτερη 29-31 και η τρίτη 1-3 Φεβρουαρίου. Ομως, όπως έλεγε πολιτικός αναλυτής, «η διαδικασία εκλογής Προέδρου θα κρατήσει ανοικτή τη Βουλή, όπερ σημαίνει ότι υπάρχει μεγαλύτερο περιθώριο για να δώσει το πρώτο κόμμα δείγματα συναίνεσης».
ΤΑ ΝΕΑ (Αριστοτελία Πελώνη)
ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ. Η συμπίεση στην εκλογική τανάλια των μικρότερων κομμάτων πρέπει να θεωρείται βέβαιη όσο συνεχίζεται το σκληρό ροκ ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ για την επόμενη ημέρα, καθώς και η ανάδειξη των αντιφάσεων στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Αν οι κάλπες του Ιουνίου του 2012 επιβεβαίωσαν τον σεισμό που έφεραν στο πολιτικό σύστημα αυτές του Μαΐου του 2012 και ενίσχυσαν τα ρήγματα που αυτές προκάλεσαν, η επανάληψη ενός αντίστοιχου σεναρίου μετά τις 25 Ιανουαρίου αγνοεί δύο πολύ βασικούς παράγοντες: τη ρευστότητα στην αγορά, που κινδυνεύει να εξαερωθεί στο κλίμα αβεβαιότητας και αστάθειας που θα προκαλέσει το ενδεχόμενο νέων εκλογών, και τον άγνωστο Χ του τρίτου κόμματος, παράγοντας που θα κριθεί εν πολλοίς από το πού θα κόψουν το νήμα τα κόμματα της Κεντροαριστεράς. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι σε αυτό το ρευστό τοπίο ο Βαγγέλης Βενιζέλος έθεσε ως στόχο τού ΠΑΣΟΚ να είναι τρίτο κόμμα, ενώ υπογραμμίζει σε όλους τους τόνους ότι ο σχηματισμός κυβέρνησης είναι μονόδρομος και ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για δίδυμες κάλπες.
Ποιο κόμμα από αυτά που εν δυνάμει θα μπορούσαν να συνεργαστούν με τον ΣΥΡΙΖΑ (εφόσον οι μετρήσεις δείχνουν ότι οι ΑΝΕΛ θα μείνουν πιθανότατα εκτός Βουλής) θα τερματίσει τρίτο, τέταρτο ή πέμπτο και με ποια ποσοστά; Και πώς θα διαχειριστεί σε αυτή την περίπτωση το εσωτερικό του μέτωπο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ; Θα τα καλέσει σε συνεργασία, θα τη δεχθεί με τη μορφή ψήφου ανοχής ή θα επιλέξει να συστήσει και κάποια υπουργεία υπό την ηγεσία εξωκομματικών προσώπων;
Η πρόσθεση ακόμη ενός κόμματος στο σύνθετο και κατακερματισμένο παζλ της Κεντροαριστεράς, του Κινήματος του Γιώργου Παπανδρέου, περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Μένει να ανιχνευθεί από τις δημοσκοπήσεις αν το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού αντλήσει από τη δεξαμενή του ΠΑΣΟΚ ή αν μειώσει τα ποσοστά του Ποταμιού ή, ακόμη, και αν καταφέρει να επαναπατρίσει από τον ΣΥΡΙΖΑ ψηφοφόρους που στράφηκαν στον Αλ. Τσίπρα τον Ιούνιο του 2012. Την ίδια ώρα, η κάλπη θα δείξει αν η ΝΔ καταφέρει να κερδίσει ψηφοφόρους όχι μόνο από τη δεξαμενή του Πάνου Καμμένου, αλλά και από αυτήν της Χρυσής Αυγής.
ΝΕΑ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟ. Στο μεταξύ, ανεξάρτητα από τις διαδικασίες σχηματισμού κυβέρνησης, στις 5 Φεβρουαρίου θα συγκροτηθεί η νέα Βουλή με πρώτη υποχρέωση τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, η οποία θα αρχίσει στις 8 Φεβρουαρίου. Η εκλογή απαιτεί 180 ψήφους στην πρώτη ψηφοφορία. Εφόσον δεν συμπληρωθεί ο απαραίτητος αριθμός, τότε η Ολομέλεια συνεδριάζει για δεύτερη φορά μέσα σε πέντε ημέρες με στόχο την εκλογή Προέδρου με την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου, δηλαδή 151 βουλευτές. Αν και τότε υπάρξει αδυναμία εκλογής, διεξάγεται η μάχη των μαχών, στην οποία προκρίνονται οι δύο επικρατέστεροι της προηγούμενης ψηφοφορίας (εφόσον υπάρχουν δύο υποψήφιοι).
Μέχρι τότε θα έχουν εξαντληθεί οι τρεις (εφόσον χρειαστούν) διερευνητικές εντολές - η πρώτη τοποθετείται κατά πάσα πιθανότητα 26-28 Ιανουαρίου, η δεύτερη 29-31 και η τρίτη 1-3 Φεβρουαρίου. Ομως, όπως έλεγε πολιτικός αναλυτής, «η διαδικασία εκλογής Προέδρου θα κρατήσει ανοικτή τη Βουλή, όπερ σημαίνει ότι υπάρχει μεγαλύτερο περιθώριο για να δώσει το πρώτο κόμμα δείγματα συναίνεσης».
ΤΑ ΝΕΑ (Αριστοτελία Πελώνη)
