Τα συναισθήματα αποτελούν ένα σταθερό "σύντροφο" της ζωής μας. Συνοδεύουν κάθε κατάσταση της ζωής μας και μας δίνουν πολύτιμες πληροφορίες για την εκπλήρωση (ευχάριστα συναισθήματα) και τη μη εκπλήρωση (δυσάρεστα συναισθήματα) των αναγκών μας.......
Όμως, στην πράξη οι περισσότεροι από εμάς ξεχνάμε τη χρησιμότητα των συναισθημάτων μας και αρχίζουμε να κρίνουμε κάποια από αυτά ως "απαγορευμένα" ή "κακά", δηλητηριάζοντας έτσι τον εαυτό μας που τα βιώνει ή μετατρέποντας τα σε άλλα "επιτρεπτά" και "λιγότερο επώδυνα" συναισθήματα. Για παράδειγμα, ένας άντρας που έχει μάθει ότι "δεν πρέπει να κλαίει", καθώς "αυτό δηλώνει αδυναμία", θα απωθήσει τη θλίψη και τον πόνο του, μετατρέποντας τον σε θυμό- ένα συναίσθημα που θεωρεί περισσότερο κατάλληλο και επιτρεπτό για το φύλο και τη θέση του..
Μιας μάλιστα και το ανέφερα, συχνά πίσω από τα "σκληρά" συναισθήματα όπως το θυμό και το μίσος κρύβονται πιο "μαλακά" και πιο "βαθιά" συναισθήματα όπως ο πόνος, ο φόβος ή η απώλεια της αγάπης και της ευτυχίας. Όμως, επειδή φοβόμαστε την ένταση αυτών των συναισθημάτων (συχνά, όχι άδικα), επιλέγουμε με ένα ασυνείδητο τρόπο να μην διαχειριστούμε τις καταστάσεις που τα γεννούν.
Ακόμη, έχουμε μάθει τόσο πολύ να εστιάζουμε στη λογική και την εύρεση πρακτικών λύσεων στην καθημερινή μας ζωή, που ξεχνάμε ότι η πραγματική μας "σοφία" πηγάζει από την αρμονία του νου και της ψυχής μας.
Πιο συγκεκριμένα, οι σκέψεις μας και τα συναισθήματα μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Για κάθε συναίσθημα που έχω, ακολουθεί πάντα μια σκέψη για αυτό. Έτσι, αν σκεφτώ πως "αυτό που βιώνω θα κρατήσει για πάντα και δεν μπορώ να το σταματήσω", επενδύω στη διατήρηση του δυσάρεστου συναισθήματος μου- δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο. Αν όμως σκεφτώ πως "αυτό που βιώνω, όσο έντονο και να είναι, θα περάσει και θα βρω πάλι την ισορροπία μου", επενδύω στη σωστή διαχείριση του συναισθήματος μου.
Άρα, καταλήγουμε πως ένας από τους παράγοντες διατήρησης των δυσάρεστων συναισθημάτων μου (σε τέτοιο βαθμό ώστε αυτά να με οδηγούν σε παθολογικές καταστάσεις) είναι οι σκέψεις που κάνω για τα συναισθήματα που έχω και ο τρόπος που κρίνω τον εαυτό μου για το γεγονός ότι έχω αυτά τα συναισθήματα...
Επιπλέον, κάποιοι από εμάς ενώ αναγνωρίζουμε τα συναισθήματα μας, φοβόμαστε να τα εκφράσουμε στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, σκεπτόμενοι πως θα "χαλάσει" η εξωτερική μας εικόνα ή δεν θα βρούμε αποδοχή και κατανόηση. Όμως, η πραγματικότητα δεν είναι έτσι..
Όλοι οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη να μοιραζόμαστε το βαθύτερο εαυτό μας και να μαθαίνουμε όχι τον ορατό αλλά τον αόρατο κόσμο του άλλου.
Βέβαια, μπορεί όντως στην προσπάθεια μου να μοιραστώ ένα συναίσθημα μου με κάποιον να μην βρω την ανταπόκριση που περιμένω- δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κατάλληλοι να με καταλάβουν, ούτε εγώ είμαι κατάλληλη να καταλάβω όλους τους ανθρώπους- αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν αξίζει να προσπαθώ ή δεν υπάρχει κανείς που να θέλει να με ακούσει..
Επιλέξτε, λοιπόν, ανθρώπους που μοιάζουν ικανοί να σας ακούσουν και μοιραστείτε μαζί τους ότι νιώθετε. Έτσι, η σχέση σας μαζί τους θα γίνει πιο γνήσια και πιο αληθινή, καθώς πραγματική επαφή σημαίνει το μοίρασμα του εαυτού, και δεν υπάρχει εαυτός χωρίς συναίσθημα..
Ακόμη, να θυμάστε ότι η αναγνώριση και η κατάλληλη έκφραση των συναισθημάτων αυξάνουν την συνειδητότητα μας στη ζωή, μας κινητοποιούν για δράση και αλλαγή (όπου χρειάζεται) και συντελούν στην αυτογνωσία και την ωρίμανση μας.
Τέλος, δεν υπάρχουν "καλά" και "κακά" συναισθήματα. Κάθε συναίσθημα αποτελεί μια πυξίδα- έναν οδηγό για τη ζωή μας και την επαφή μας με τον εσωτερικό μας κόσμο.. Σημαντική μένει πάντα η διαχείριση του κάθε συναισθήματος, ώστε να επενδύουμε σε αυτό και να το ακούμε με μέτρο- διατηρώντας την ισορροπία της ζωής μας..
Καλή συνέχεια!!!!!
Πηγή : exelixi--psychotherapeia.blogspot.gr
NewsRoom Mykonos Ticker
NewsRoom Mykonos Ticker
